Gærdagurinn byrjaði ekki vel.... kl 9:30 hringdi Ásta og tilkynnti um lúsafaraldur hjá hennar fjölskyldu og þar sem við vorum í heila viku saman í sumarbústað, var það næsta víst að við værum líka lúsug. Það uppstóð panik og börn og foreldrar voru kembd og viti menn...... 2 litlar lýs, önnur í Fjalari og hin í Auði..... húffff. Hlaupið út í apótek og keypt lúsasjampó og allir fengu lúsameðferð. Hlaupið út í þvottahús með allar sængur, kodda, púða, lín, yfirhafnir, húfur, handklæði. Allt sem ekki er hægt að þvo sett í sóttkví (þ.á.m hjólahjálmar). Og að lokum kl 15 komumst við loksins út í 20 stiga hitann. Ekki meira með það, vonumst til að við höfum náð fyrir faraldurinn.
Fjalar Hrafn og Auður Ísold fengu hjól helgina fyrir páska og Auður Ísold er rosalega dugleg að hjóla.... og í gær lofuðum við henni að hjóla þrátt fyrir að hjólahjálmurinn hennar hafi verið í sóttkví. Og auðvitað gerðist óhappið akkúrat þá.... mamman leit af henni eitt augnablik og þá var hún búin að hjóla niður flísalagðan ramp og þar sem hún er ekki búin að ná valdi á bremsunum þá hjólaði hún beint á flísalögðu tröppurnar sem eru fyrir framan rampinn, flaug fram fyrir sig og lenti á enninu beint á eitt hornið á flísalögðu tröppunum...... og fékk þá stærstu kúlu sem ég hef á ævinni séð. Við upp á slysó vegna þess að mamman varð alvarlega skelkuð. Læknunum tókst að róa mömmuna og við fórum aftur heim. Auður Ísold vaknaði í morgun hress og glöð að vanda og er núna með Fjalari og Þóri á pabbamorgni (pabbar hittast kl. 9 á hverjum sunnudagsmorgni með börnin sín).
Mikið rosalega varð ég hrædd og mikið rosalega fá börnin mín ALDREI að hjóla án hjólahjálms aftur.....
Védís
